واشنگتن پست: جنگ عراق بوش لجباز را در هم شکسته است

برخی کارشناسان بر این باورند که جنگ عراق، رئیس جمهوری لجباز آمریکا را در هم شکسته و خستگی و اضطراب درچهره وی نمایان شده است.
 روزنامه واشنگتن پست نوشت : دیدن جرج بوش رئیس جمهوری آمریکا طی هفته های اخیر به نوع ترسناک واقعیت در شوی تلویزیونی تبدیل شده است. تقریبا در هر کنفرانس خبری، سخنرانی و فرصت عکسبرداری ، موضوع یکی است : درباره جنگ عراق چه باید کرد. بوش با اعتراف به اینکه استراتژی وی برای پیروزی کارساز نیست؛ اجازه داده تا شکنندگی وی علنی شود و سپس تلاش می کند تا آن را با کلمات جدید اطمینان بازسازی کند.
"دیوید ایگناتیوس" نویسنده این مقاله خاطر نشان می کند: استرس کار- که به خوبی در بیشتر اوقات طی شش سال گذشته پنهان شده - در چهره بوش نمایان شده است. وی اغلب خسته، گیج و شبح زده در نتیجه سوالی که پاسخ خوبی ندارد، به نظر می رسد. وقتی که عکاس، عکس وی را در زمان فراغت می گیرد؛ به گونه ای است که گویی از زندان عراق رها شده است.
ایگناتیوس تصریح می کند: من در واشنگتن در جایی بزرگ شدم که با کابوس شکست جنگ ویتنام دست و پنجه نرم می کرد. مقامهای دولتی افرادی بودند که به گونه ای رفتار می کردند که گویی هرگز شکست را در زندگی خود تجربه نکرده اند، اما پس از آن جنگ آنها را آزار داد. من همان اوضاع را هم اکنون می بینم. بوش و مقامهای وی شخصیتهای قوی هستند ؛ آنها به قدری سخت تلاش می کنند تا به شما اجازه ندهند که آنها را رنج کشیده ببینید، اما اضطراب و خستگی در آنجا وجود دارد.
در ادامه این مقاله آمده است : حقیقت این است که با این رئیس جمهور، تنها ایده ای که در نهایت اهمیت دارد؛ نظر خود اوست و وی فردی لجوج است. رهبران نظامی به وی می گویند که افزایش شمار نظامیان در عراق کار اشتباهی است، اما این بدان معنا نیست که وی به این حرفها گوش می دهد.
نویسنده خاطر نشان می کند: بوش می گوید که وی توجهی به آمار نظرسنجیها نمی کند و من به این حرف وی ایمان دارم. وی مدتی پیش از طریق موانع سیاسی در هم شکست. من فکر می کنم که وقتی وی از مسئله عراق مضطرب می شود در ذهن خود قضاوت تاریخدانان آینده را به یاد می آورد.
در پایان مقاله واشنگتن پست آمده است: گزارش گروه تحقیق عراق موسوم به کمیته بیکر - همیلتون فرصتی را در اختیار بوش قرار داد ، اما به نظر می رسد که وی به آن علاقه مند نیست. وی همچنان برای پیروزی تلاش می کند. او می داند که باید به تنهایی تصمیم گیری کند