2007/05/17

            خروج فوری و بی قید وشرط قوای اشغالگر از عراق خواست تمامی نیروهای مترقی و انقلابی جهان است

 نیرویی نمی تواند مدعی ترقی و انقلاب ، ضد ستم وضد استعمارباشد اما از خواست  فوری وخروج بی قید و شرط نیروهای امپریالیستی در عراق و یا در افغانستان حمایت نکند. تنها کسانی که ریگی درکفش دارند و یا منافع خود را دراتحاد با امپریالیسم جستجو میکنند می توانند با انواع تئوری تراشیها وسفسطه گریهای  بی معنی موافق ادامه حضور ارتش اشغالگر در عراق باشند. اینان که تا مغز سر به امپریالسم وابسته اند  با اشاره به قدرت گیری " اسلام سیاسی و تروریستهای بنیادگرا " به پابوسی بوش افتاده اندو از او بعنوان کارگردان  دموکراسی خواهی " خاورمیانه بزرگ" می طلبند تا در عراق بماند و از آنها درمقابل " دشمنان آزادی و تمدن " دفاع نماید. به دارودسته جلال طالبانی و بارزانی و دولت دست نشانده بغداد نگاه کنید که از هم اکنون به عزا نشسته اند که فردای خروج قوای آمریکا و متحدانش از عراق چه خاکی برسرشان بریزند و چگونه باید ادامه حیات دهند. این خود فروختگان  چون ریشه درجامعه ندارند و متکی به نیروی استعماری هستند با خروج ارتش آمریکا با یک ضربه واژگون خواهند شد و از همین روی مخالف شدید خواست خروج قوای استعماری از عراق هستند و جز این نمی تواند باشد.

 از دولت دست نشانده بغداد که بگذریم وضعیت نیروهائی که خود را " کمونیست"( حزب کمونیست عراق حزب برادر توده ایران) و یا" کمونیست کارگری" ( حزب پیروان منصور حکمت درعراق)  می پندارند بسیار مضحک است. اینان نیز نگرانند که فردای خروج ارتش آمریکا و سقوط دولت دست نشانده بغداد مردم به سرشان چه خوا هند آورد و سرنوشتشان چه خواهد بود. این جریانات باصطلاح چپ که به شعار خروج بی قید و شرط قوای استعماری در عراق روی خوش نشان نمی دهند و امپریالیسم را به " اسلام سیاسی" ترجیح میدهند و ماهئیت ارتجاعی امپریالیسم را کتمان میکنند به واقع احزاب رویزیونیستی کائوتسکیستی  و همدست امپریالیستند و نقشی خرابکارانه در جنبش آزادیبخش عراق بازی کرده و میکنند. توگویی اشغال عراق برای رهائی مردم از قید زندان و شکنجه و استقرار تمدن و آزادی بوده است و نه برای کنترل نفت و حفظ برتری دلار بر یورو که به قیمت ویرانی زیرساخت عراق و به قتل رساندن بیش ازششصد صد هزار تن انجامیده است. این لیبرال چپ های خود فروخته درکنار ارتش آمریکا و سازمان جاسوسی اسرائیل در قالب مبارزه علیه" اسلام سیاسی" به انجام وظیفه مشغول اند و اززمزمه خروج ارتش آمریکا و سقوط دولت دست نشانده بغداد به وحشت افتاده اند. وضعیت مجاهدین درعراق بهتر از این احزاب نیست. این سازمان برای بقای فیزیکی اش تن به هر همکاری با امپریایست آمریکا میدهد و راهی را پیشه کارخود کرده که امثال احمد چلبی ها دراشغال عراق کرده اند. خروج آمریکا از عراق موجودیت مجاهدین را درهم خواهد ریخت و از این رو سیاستهای این سازمان بر تداوم اشغال عراق و بمباران نیرو گاههای هسته ای ایران و محاصره  اقتصادی مردم ایران  توسط امپریالیست آمریکا بازتاب می یابد. پخش شیرنی و به سماع نشستن  در رابطه با تصویب  قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل ماهیت  ارتجاعی و کثیف این جریان را بنمایش میگذارد.

اشغال عراق و افغانستان توسط امپریالیسم آمریکا و متحدین اش ماهئیت بسیاری از نیروهای سیاسی را روشن نمود و پرده از شعارهای انسان دوستانه ودروغین شان دریده است. سازمانها و احزاب نانسیونال شونیست کرد و آذری و عرب  ایران نیز ماهئیت شان روشن تر گردید و اکنون در رکاب امپریالیست آمریکا برای تحقق حقوق " ملی شان" انجام وظیفه میکنند.

اکنون خواست خروج بی قید و شرط نیروهای امپریالیستی و درراس آن آمریکا در عراق و افغانستان به خواست عمومی مردم سراسر جهان تبدیل شده است و جریانات هوادار امپریالیستی هر روز بیشتر در انزوا قرار می گیرند.

 نیروهای انقلابی و مترقی ایرانی موظف اند بی تزلزل از پیکار مبارزین عراقی و جنبش حق طلبانه مردم عراق پشتیبانی کنند زیرا شکست امپریالست آمریکا درعراق یک پیروزی بزرگ برای همه آزادیخواهان و الهام بخش جنبش ضد امپریالیستی در منطقه و سراسر جهان خواهد بود. مردم عراق قیم نمی خواهند ، استعمار و ارتش اشغالگر نمی خواهند، زندان ابو غریب و شکنجه نمی خواهند... باید سرنوشت  خویش راخود تعیین کنند. سازمانها و نیروهای مردمی ایران نیز باید از فاجعه اشغال عراق بیاموزند، با اتکا به نیروی خویش و تفکیک ناپذیر بودن مبارزه ضد  رژیمی و ضد امپریالیستی  برای آزادی و دموکراسی  ایران برزمند واز خواست فوری و بی قید و شرط خروج تمامی نیروهای اشغالگر و درراس آن امپریالیست آمریکادر عراق حمایت کنند.

 مردم عراق دیر یا زود نیروهای اشغالگر را از کشورشان بیرون خواهند ریخت و در این راه از همه نیروهای انقلابی و مترقی جهان ، از همه نویسندگان و هنرمندان مستقل و مردمی وآ زاد اندیش همبستگی و حمایت  سیاسی می طلبند. 

                                 تاکنون چهارده کشور خاک عراق را ترک کرده اند 

در اثر  پیکار قهرمانانه جنبش مقاومت چهارده کشور تاکنون مجبور به ترک عراق شده اند. انگلیس به کاهش نیروی خود درعراق مشغول است و زمزمه خروج از عراق را طرح کرده است. افکارعمومی بشدت بر دولت بلر فشارآورده است تا سربازان انگلیسی را از باتلاق عراق بیرون کشد. دانمارک قوای خود را  از عراق بیرون میکشد و رومانی و لهستان و کره جنوبی نیز سخن از خارج شدن ازعراق  می رانند. آمریکا  کاملا منزوی شده و علل این انزوا و شکست را به گردن" رژیم جمهوری اسلامی و القاعده  و دشمنان تمدن و آزادی" می اندازد. امپریالیست آمریکا همانطور که در ویتنام شکست خورد در عراق نیز به سرنوشتی غم انگیزتر از آن  دچار خواهد شد. آمریکا می پندارد با ارسال 21500 سرباز مزدور و تقویت قوای اشغالی می تواند خود را از باتلاق عراق نجات دهد. شکست آمریکا محتوم است و مبارزه مردم عراق تا بیرون ریختن  آخرین سرباز قوای اشغالگر ادامه خواهد یافت.  

کشورهایی که عراق را ترک کرده اند بدین قرار است:                                    

جمهوری دومیکن، فیلیپین، هندوراس، ایتالیا، ژاپن، نیکاراگوئه، نروژ، نیوزلند، پرتقال، اسلوواکی،، اسپانیا، تایلند، اوکرائین ، مجارستان .

هم اکنون   بیست و چهار کشور در اشغال عراق فعالند. آمریکا 132000 نیرو در عراق دارد و مجموعه نیروهای  23 کشور دیگر بدین قرار است:   

آلبانی 120 سرباز، ارمنستان 46 سرباز( قرار است اواخر 2007 و یا اوایل 2008 عراق را ترک کند)، استرالیا 550 نفر، آذربایجان 150 نفر، بوسنی 36 نفر، بلغارستان 155 نفر، دانمارک 460 نفر( در اوت امسال  ازعراق خارج میشود) ، السالوادور 380 نفر، استلند 35 نفر، گرجستان 900 نفر، قزاقستان 27 نفر، لتلند 125 نفر، لیتوانی 60 نفر( درحال بررسی خروج قوای  خوداز  عراق است)، مقدونیه 40 نفر، مولداوای 11 نفر( قراراست بزودی خاک عراق را ترک کند)، مغولستان 160 نفر، هلند 15 نفر، لهستان 900 نفر( اواخر 2007 یا اوایل 2008 عراق را ترک میکند)، رومانی( درحال بررسی خروج قوا از عراق است)، اسلوانی 4 نفر، انگلیس 7100 نفر( قرار است تعداد سربازان را به 4000 نفر تقلیل دهد) ،کره جنوبی 2300 نفر( قرار است 1100 نفر از 2300 نفر عراق را ترک کنند. پارلمان کره خواهان ترک کامل سربازان کره ای از عراق است)، چک 99 نفر. 

بسیاری از کشورهای فوق تعداد سربازان خود درعراق را کاهش دادند. لهستان قبلا 2500 سرباز درعراق داشت،  درصورتی که امروز 900 نفر در عراق دارد، همینطور بلغارستان و هلند. بلغارستان 500 نفر و  هلند 1100 نفر سرباز درعراق داشتند که اکنون به 155 و 15  تقلیل یافته است.

این گزارش برگرفته از روزنامه معتبر گاردین بریتاینا است. 

………………………………………………………………………………………………………….

                                          گزارش کوتاهی از کنفرانس جنبش مقاومت در ایتالیا 

 در 24 و 25 ماه مارس امسال درشهر چیانسیانو ایتالیا کنفرانسی تحت عنوان" با جنبش مقاومت برای یک صلح عادلانه درخاورمیانه" برگزارگردید.هدف از این نشست که بیش از 300 تن درآن شرکت داشتند این بود که نمایندگان جنبش مقاومت برای حضار اروپایی سخنرانی کنند و اطلاعات در اختیارآنها قراردهند تا  از این طریق بر تقویت وحدت نیروها علیه امپریالیسم آمریکا بیافزایند.  در این کنفرانس علاوه بر نمایندگان عراق، لبنان و فلسطین، هئیت هایی نیز ا افغانستان ، اردن و  سودان ...و شرکت داشتندذ و درمورد اوضاع کشور خود و خاورمیانه به سخنرانی پرداختند. در این نشست نمایندگانی ازاحزاب مارکسیست لنینیست و چپ اروپا نیزحضور داشتند.... مشابه همین کنفرانس قراربود در پائیز 2005 میلادی درایتالیا تشکیل گردد که با توجه به خرابکاری دولت برلسکونی و دخالت امپریالیسم آمریکا انجام نپذیرفت. لیکن این بار به کوری چشم آمریکا و دشمنان جنبش مقاومت عراق و منطقه کنفرانس با موفقیت برگزارگردید. 

یکی از سخنرانان عبدل - جبار کوباتیسی چهره سرشناس و شناخته شده جنبش مقاومت عراق و دبیر کل" ائتلاف میهن پرستان عراق" و سخنگوی سیاسی جبهه ملی اسلامی میهن پرستان عراق بود. عبدل  جبار در 2004 میلادی کشور فرانسه را( پناهنده در این کشور بود) ترک کرد تا در عراق شاخه سیاسی جنبش مقاومت را پایه ریزی کند. درسپتامبر همان سال توسط قوای آمریکا  دستگیر شد و تحت شکنجه قرار گرفت. لیکن بخاطر چهره بین المللی و شناخته شده خود در دسامبر 2005  آزاد و راهی فرانسه گردید.  

عبدل جبار سخنان خود را درمورد اوضاع عراق چنین آغاز کرد: 

" نئومحافظه کاران واشنگتن می خواستند با کنترل عراق، کنترل تمام خاورمیانه و جهان را بکف گیرند. آنها می پنداشتند که سال دوهزار بنام قرن آمریکا رقم خواهد خورد. لیکن این پروژه که قرار بود تحت نام" خاورمیانه جدید" پیاده گردد به لطف جنبش مقاومت عراق ناکام ماند. جنبش مقاومت درمقابل قوی ترین قدرت نظامی جهان  قهرمانانه  ایستادو هر روز نیرومند تر از پیش به حیات خود ادامه داد. اینها همه درحالی است که جنبش مقاومت از بیرون حمایت نمی شود. یکی از دلایل این موفقیت این است که درراس این جنبش عراقیهای تحصیل کرده، افسران سابق ارتش و دانشمندان عراق قراردارند. یک نکته مهم دیگر اینکه مقاومت مسلحانه درروستا ها و شهرها صرف نظر از زمینه های مذهبی و سیاسی، علیه قوای اشغالگر چون تنی واحد عمل میکنند." 

عبدل جبار در مورد ضرورت حمایت سیاسی معنوی از جنبش مقاومت چنین بیان داشت:

" مقاومت عراق احتیاجی به اسلحه، پول و نیروی انسانی ندارد، بیشتر به حمایت سیاسی معنوی نیازمند است. اهمیت این کنفرانس این است که بتواند این محاصره را درهم شکند. این منطقی است، آنها که طرح اشغال عراق را ریختند،  همچنین تلاش نمایند تا با سانسور مانع حرف زدن ما گردند. مهم ترین جنبش مقاومت  علیه امپریالیسم درعراق جریان دارد. از این رو پیروزی بر آمریکا تاثیرات شگرفی بر جهان و خارج از مرز عراق خواهد گذاشت. از سویی باید بر اهمیت نبرد مردم لبنان، فلسطین و آمریکای لاتین و.... علیه امپریالیسم توجه داشت."  

وی درمورد نقش جمهوری اسلامی درعراق چنین توضیح داد: 

" ایران همراه با آمریکا و اسرائیل درپی ایجاد یک عراق ضعیف درعرصه نظامی و اقتصادی است. نیروهای امنیتی و نظامی رژیم ایران علیه جنبش مقاومت عراق می رزمند. آمریکا و نیروهای  ائتلاف ، عمده ترین دشمنان مردم عراقند. لیکن این بدین معنا نیست  که ما درمقابل ایران ازخود دفاع  نمی کنیم. اگر ایران خاک عراق را ترک کند و علیه آمریکا  موضع بگیرد، ما نیز می توانیم بعنوان یک نیروی متحد علیه اشغالگران یعنی آمریکا بجنگیم."

                                                                ......................

یکی دیگر از سخنرانان کنفرانس، رهبر اتحادیه خبرنگاران عراق، نوری  ن- عبد بود که درمورد غارت منابع ملی عراق توسط استعمارگران سخن راند. وی دراین رابطه چنین بیان داشت: 

" نفت عراق امروز توسط نیروهای استعماری غارت میشود. 85 درصد درآمد نفت عراق مستقیما به جیب شرکتهای خارجی ریخته میشود. آن بخش ناچیزی که به مردم عراق میرسد کفاف حتا وارد کردن غذا از خارج را نمی کند. جامع عراق بعد از سال 2003 شدیدا سقوط کرد و دزدان بین المللی ثروت جامعه را به یغما می برند. بانکها غارت شدند. حساب بانکی عراق در سازمان ملل" پروژه نفت برای غذا" غارت شد. صنایع و تولیدات کشاورزی فروپاشیدند و کشور تماما به واردات وابسته شد و بیکاری گسترده حاصل این سیاست خانمان برانداز است" 

نوری عبد درمورد سیاست استعماری  نفت عراق، خدمات و همینطور وضعیت روشنفکران و زنان چنین اظهار داشت:  

" خطرناکترین تصمیم درمورد خصوصی سازی بخش خدمات است. ملی کردن نفت در سال 1972 میلادی یک رخ داد مهم تاریخی درعراق بود. امروز هیچ کنترلی بر نفت عراق نیست و نفت کشور به غارت می رود. در خلال اشغال کشور، سیستم آموزش عراق کاملا از هم پاشید و بسیاری از روشنفکران یا از بین رفتند و یا  مجبور به ترک عراق شدند. 15000 معلم، پزشک، خبرنگار و غیرو تا کنون جان باختند. امروز فقط تعداد کوچکی از پرفسورهای عراق درکشور باقی مانده اند. محتوای آموزش عراق تغییر کرده است. هویت ملی ازکتابها حذف گردیده است. درکتابهای جدید درسی، سیاست نفاق و تقسیمات مذهبی گنجانده شده است تا اتحاد مردم را بپاشانند.

زنان عراق که درگذشته نقش و جایگاه منحصر بفردی در کشور داشتند بعد از اشغال کشور بشدت آسیب  دیدند. زنان جرئت خروج از خانه را ندارند. ازاین رو جرج بوش عمده ترین دشمن زنان عراق است."  

نوری در مورد نقش ایران درعراق و اختلافات شیعه  و سنی  اینطور بیان داشت: 

  "  نقش دولت ایران درعراق ارتجاعی است و هم جهت با امریکا علیه جنبش مقاومت عمل میکند. جنگ داخلی بین شیعه و سنی ساخته تبلیغات آمریکاست و حقیقت ندارد. اختلاف موجود اختلافی  بین میهن پرستان عراقی  و مدافعان  قوای اشغالگر است. در عراق جنبش شیعه و میهنی وجود دارد که علیه اشغالگران میجنگد." 

  سخنران دیگر، اعظم تمامی، نویسنده فلسطینی مقیم انگلیس بود که به انتقاد از تحمیل نظم جهانی بر گرده خلق فلسطین پرداخت. وی  دفاع مردم فلسطین از سرزمین مادری و مقاومت درمقابل اسرائیل و ایئولوژی صهیونیستی  را مشروع و عادلانه ارزیابی نمود..

"  آنچه که جهان از ما تقاضا دارد این است که تجائز به بخود را بپذیریم. این فلسطینیان نبودند که به یهودیان دراروپا تجاوز کردند و ما همدست هیتلر نبودیم. با این وجود ما باید تاوان این جنایت را بپردازیم."

علت پیروزی حماس را باید  در سیاست راست روانه عرافات و جنبش فتح که  مغایر حقوق و آرمانها مردم فلسطین  بود تحلیل نمود.  اسرائیل  برای یهودیان آفریده نشده است  بلکه ابزاری است در دست امپریالیسم و علاقه ای به صلح و آرامش ندارد. با دولت صهیونیست اسرائیل باید همانند دولت آپارتاید آفریقای جنوبی برخورد نمود.

 ما نمی توانیم دولت اسرائیل را به رسمیت بشناسیم زیرا چنین امری بدین معنا ست که دزدیدن سرزمینمان توسط امپریالیسم را بپذیریم."                                       ................................................ 

  یوسف عبدلکریم  رهبر تنها سندیکای موجود در سودان در بخشی از سخنرانی اش به سیاست تفرقه بیانداز و حکومت کن امپریالسم در دارفور را که به منظور برافروختن جنگ داخلی  پیش میرود، اشاره داشت و تاکید نمود این سیاست توجیه ای برای اشغال کشور توسط نیروهای خارجی است.  چاههای نفتی در دارفور و چشم داشت نیروهای استعماری به ثروت ملی سودان سرچشمه کشمکشهای  کنونی در سودان است........

                                                                     ...............

 همانطور که درفوق اشاره رفت این سمینار بعد از دوروز با موفقیت بکار خود پایان داد. خواست فوری و بی قید وشرط قوای اشغالگرازعراق و افغانستان، دفاع از مبارزات حق طلبانه مردم لبنان و فلسطین علیه صهیونیسم و امپریالیسم ، محکوم کردن

  تهدیدات نظامی آمریکا و قطعنامه های شورای امنیت علیه ایران ....و مسائل مهمی بود که در این کنفرانس مورد  تاکید حاضرین قرار گرفت. پایان موفقیت امیز این کنفرانس یک پیروزی برای جنبش ضد امپریالیستی در منطقه بود. 

برگرفته از توفان الکترونیکی ارگان الکترونیکی حزب کارایران شماره 9  اردیبهشت هشتاد و شش

 toufan@toufan.org

www.toufan.org