بار دیگر عبدالعزیز حکیم  رئیس مجلس فرمایشی عراق برای تضمین منافع رهبران مرتجع شیعه عراق و دادن پیام خصوصی رژیم جمهوری اسلامی ایران به بوش ، امروز یکشنبه  3 دسامبر رهسپار واشنگتن می شود - شیردل

  

رشد بحران ، کشتار جمعی مردم عراق و عدم کنترل آن کشور توسط ارتش اشغالی آمریکا و نظامیان عراقی وابسته ، بحران فزاینده ای را در سیاست خارجی آمریکا بوجود آورده است. حال باید برای حفظ منافع امپریالیست آمریکا ، دموکرات ها و جمهوریخواهان در پای میز کنفرانس " جیم بکر " به  توافق دست پیدا کنند و آن تحمل زمان بیشتر برای ماندن ارتش اشغالگر یانکی در عراق است و در کنار آن به دنبال راه حل منطقه ای کردن جنگ و برای ارتش آمریکا  هر چه سریعتر برنامه فرار از عراق را  آماده کنند.

 سیاستی را که آمریکا در آخرین ساعات جنگ ویتنام به کار گرفت، همانا تنها گذاشتن  ارتش زیر فرمان او یعنی ارتش ویتنام  جنوبی بود. رژیم سایگون بدون پشتیبان ماند و ارتش آزادیخش وارد سایگون (شهر هوشی مینه ) شد  و آخرین هلیکوپتر از پشت بام سفارت آمریکا در سایگون بر می خواست و عده ای از رهبران و ژنرالهای ارتش ویتنام جنوبی به هلیگوپتر آویزان و از آن طریق به ناوگان آمریکا منتقل شوند و در این میان 2 ژنرال ویتنام جنوبی به دریا افتادند .  امروز آمریکا از آن وقایع درس نیاموخته است و رژیم بغداد در وحشت به سر می برد. حال کوشش می شود نقطه تغیر سریع اوضاع سیاسی عراق طول کشیده و در این میان به صورت تدریجی نیروهای خود را بیرون بیاورد و نیروهای کشورهای منطقه جایگزین آن کند. ولی شرایط عراق آنقدر سریع به وخامت می انجامد که ابتکار عمل برای مقابله از دست نیروهای نظامی خارج می شود و  بخش بزرگی از دولت و اعضای مجلس کشته و عده دیگر برای حفظ جان خود  مخفی  و یا به خارج از عراق خواهند رفت.

رژیم دست نشانده منطقه سبز عراق که در چند کیلومتر مربع در محل قصر های صدام در زیر سایه سرنیزه سربازان آمریکایی حکومت می کند ، اگر   فرار  ارتش آمریکا از عراق به صورت سریع انجام گیرد ، آن رژیم   نمی  تواند به تنهایی بر نیروهای نظامی خود متکی شود   و در مقابل اراده نظامی جنبش مقاومت به زانو در خواهد آمد و رژیم دست نشانده ، مورد نفرت مردم عراق می باشد. گفتگوی بوش با مالکی در عمان مرکز شهر اردن بر این پایه بود : ما رفتیم و خود میدانی !   

حال شرکت نیروهای نظامی کشورهای مختلف از منطقه خاورمیانه ، راه حلی است که بلر پیشنهاد داده است .از طرفی آمریکا در جستجوی دیالوگ با نیروهای طرفدار صدام حسین و حزب بعث و آوردن آنان و شریک نمودن در قدرت و در دولت  عراق است و این کار امکان پذیر نیست.

زیرا آمریکا طراح و مجری شکاف، انشعاب و در مرحله نهایی جنگ داخلی برای تجزیه عراق است و نمی تواند سران میهن پرستان عراقی را که امروز از بالای قلعه مرتفع پیروزی  در مقابل آمریکای خوار و زبون ایستاده اند ، پای میز مذاکره آورد. تنها نیروی سومی است که امروز وجود و تا کنون وجود نداشته است ، عبداله دوم پسر شاه حسین اردنی می باشد  و عبداله دوم هم نمی تواند کاری از پیش برد. سازمان ملل و اتحادیه اروپا همگی آتش بیار جنگ و یار بوش و بلر بوده اند و در همان روزهای اول ، با عملیات نظامی میهن پرستان ، بساط سازمان ملل در بغداد در هم کوبیده و آنان از عراق فرار کردند.

رهبران کرد عراق هم که نمایندگان آن در مجلس و دولت نشسته و " رئیس جمهور "  عراق که جلال طالبانی می باشد ، او هم مانند  رهبران مذهبی و مرتجع شیعیان عراق در تنگنای سختی بسر می برد و از فردای عراق بدون بودن نیروهای نظامی آمریکا وحشت دارد. بدین خاطر جلال طالبانی به ایران مسافرت کرد تا از رژیم تهران برای راه حل منطقه ای کمک به خواهد. یعنی استقرار نیروهای نظامی ایران در عراق برای حمایت از منافع طبقاتی سران فئودال کرد و همچنین منافع طبقاتی " رهبران مذهبی و مرتجع شیعه عراق " است.

 از طرف دیگر رهبران سنی عراق که در دولت و مجلس نشسته اند خواهان ، استقرار نیروهای نظامی اردن و عربستان سعودی  می باشند

مسافرت عبدالعزیز رئیس مجلس فرمایشی عراق به آمریکا و دست بوسی بوش تضمین سهم قدرت توسط  رهبران مرتجع شیعه عراق در فردای عراق بدون نیروهای نظامی آمریکا می باشد. او در واشنگتن به بوش قول می دهد که ما خواهان بر پایی دولت اسلامی مدل ایران نخواهیم بود و از همه مهمتر منافع آمریکا که در عراق که غارت نفت می باشد تضمین نموده و در تمام پروژه های " آبادانی و صنعتی " شرکت خواهید نمود. و از طرف رژیم مرتجع جمهوری اسلامی به هیچ صورتی منافع آمریکا به خطر نخواهد افتاد ، بلکه خواهان همکاری و تشریک مساعی برای غارت نفت و استثمار مردم عراق می باشد.