ضرب و شتم کارگران  توسط چماقدارن رئیس جمهور احمدی نژاد - تهیه گزارش گروه خبری ایرانی ما  -چهار شنبه  1384.04.22

احمدی نژاد همانند کرباسچی و دیگر شهرداران جمهوری اسلامی ، یک فکر در سر می پرورانند. چگونه می توان هر متر مکعب از خاک تهران را که برای خرید و فروش و همچنین به ساز و به فروش  در بارار معامله زمین و به دست شرکتهای مقاطعه ساختمانی به سپارند. صاحبان برجها و کوشکها ، همان عسکر اولادی ها ، رفسنجانی، بازاریای های میلیاردر شده  می باشند. هزاران مغازه و ساختمان را در بهترین نقاط تهران در تملک آنان است. و شرکتهای بزرگ ساختمانی کار انحصار پروژه های ساختن را در دست دارند، باز هم در تعلق زمین خواران و به ساز به فروشها است. این مافیا در پشت سر شهر دار ایستاده است و فرمان می راند . این مافیا گروه و تیم های ضربتی را اجیر نموده و در سمت راست و چپ احمدی نژاد ایستاده بودند و امروز در کنار شهردار جدید ، گوش به فرمانند.  شهرداریهای تهران  برای بلعیدن یک متر مکعب زمین تمام کوشش خود را به کار می بندند. تهدید های تلفنی و نامه ای، گروگانگیری افراد خانواده و مخصوصا کودکان، ایجاد حادثه آتش سوزی و غیره ،  دیگر ابتکارات تبهکارانه است که از باند شهرداریهای مناطق تهران و دیروز توسط خود احمدی نژاد و پریروز توسط کرباسچی انجام می گرفت و همچنان ادامه دارد.

  شاهد هستیم  که چماقداران شهرداری منطقه 18 تهران ، با ماشینهای تخریب شهرداری و چماقداران مزدور برای ویران کردن سقف کارخانه «ایرافو» و برای دفن کارگران که در حال تولید بودند، حمله کردند. در این میان در اثر ضربات وارده چماقداران اسلامی 10 نفر از کارگران به شدت زخمی   و اکنون تحت درمان و بستری هستند. و برای آنان بعلت مجروحیت حاصل از ضربات ، 81  روز عدم توانایی کاری  از طرف پزشک قانونی نوشته شده. حال کارگران هیچگونه امنیت جانی را نداشته و هر لحظه ای امکان حمله چماقداران به کارخانه جان آنان را تهدید می کند و بنا به گفته رفیق کارگر: « باید تضمین جانی برای ما موجود باشد ، تا ما بتوانبم تولید کنیم.»

رفقای گروه تهیه خبر و شورای هیئت تحریریه  ضرب و شتم قرار دادن کارگران «ایرافو»  را محکوم نموده و این اعمال جنایت کارانه ضد کارگری از سیاست رژیم جمهوری اسلامی و عمر آن از زمان به قدرت رسیدن آن رژیم تا کنون می باشد. خانه کارگر و انجمنهای اسلامی کار هر دو ارگانهای حامی منافع سرمایه داران  و  برای شناسائی کارگران مترقی، مبارز و دستگیری آنان ایجاد گردیده  و کارگران نتواند متشکل شده و سندیکای مستقل خود را دارا باشند. تنها چاره برای ایجاد جلوگیری از این جنایات ، تشکیل اتحادیه مستقل کارگری و ایجاد  گارد های محافظ کارگران، به عنوان بازوی مسلح کارگری  از میان کارگران ، در مقابل کارفرمایان و نیروهای مزدوراست. دوران خیانت توده ای و اکثریتی ها در درون جنبش کارگری و تشویق همکاری کارگران با سازمانهای دولتی مانند  خانه کارگر به پایان رسیده و جنبش کارگری ایران در راه رشد استقلال  سیاسی خود قدم بر داشته  است.