جمهوری اسلامی می گوید: آری عمو سام

 منافع ما و شما در عراق ، خاورمیانه مشترک است . ما امنیت را در عراق ، فلسطین و لبنان برقرار می کنیم و ما ایران را از وجود کمونیسم پاک و منزه نگاه می داریم. شما دست از حمایت اپوزیسیون  آمریکایی و طرفدارتان: "سلطنت طلبان ، مجاهدین خلق و حزب کمونیست کارگری بردارید. پولهای کلان دیگر به آنها ندهید." شما برای  حفظ بقای سیاسی  حکومت استبدادی ما ، مانند عربستان سعودی ، مصر و اردن-بما تضمین دهید. ما هم به شما لبیک می گوئیم .دعای خمینی " خدا عاقبت بوش و پدرش را به خیر کند " همراه شما خواهد بود.و اسلام علیکم و برکا تو - آمریکا – علی خامنه ای -آمریکا با ایران مذاکره می کند- ایالات متحده روز یکشنبه، 13 مه تائید کرد که این کشور مایل به گفتگو و مذاکره با ایران در مورد وضعیت عراق است.-بی بی سی- ایالات متحده روز یکشنبه، 13 مه تائید کرد که این کشور مایل به گفتگو و مذاکره با ایران در مورد وضعیت عراق است. تائید مذاکره در مورد عراق پس از آمادگی وزارت خارجه ایران برای مذاکره با آمریکا صورت می گیرد

محمد علی حسینی سخنگوی وزارت خارجه ایران در نشست هفتگی خود در 23 اردیبهشت به خبرنگاران گفت که کشورش در پی رایزنی با مقام های عراقی موافقت کرده که با طرف آمریکایی، در مورد موضوع عراق مذاکره کند. وی افزود که این مذاکرات در عراق برگزار خواهد شد.

گوردون جانرو سخنگوی شورای امنیت ملی آمریکا، تایید کرد که طی هفته های آینده (رایان کروکر) سفیر آمریکا در عراق با همتای ایرانی خود دیدار و گفتگو خواهد کرد . آقای جانرو گفته این مذاکرات تنها محدود به عراق است و سفیر آمریکا تلاش خواهد کرد ایران را به ایفای نقش به گفته وی سازنده ای در عراق ترغیب کند.

پیشتر نیز لیا آن مک براید، سخنگوی دیک چنی، معاون رییس جمهوری آمریکا که برای دیدار با متحدان آمریکا به خاورمیانه سفر کرده با تائید مذاکره با ایران گفت که این مذاکرات در مورد عراق و در سطح سفیر انجام خواهد شد.

'گروه پارلمانی دوستی ایران و آمریکا'

سخنگوی وزارت خارجه با اشاره به اینکه شماری از نمایندگان مجلس شورای اسلامی، پیشنهادی برای تشکیل گروه پارلمانی دوستی ایران و آمریکا ارائه داده اند گفت: "اینطور موارد، باید از طریق مجاری رسمی دنبال شود و اگر طرحی مورد نظر است، منعكس كنند تا مسئولان آن را مورد توجه قرار دهند".

آمادگی ایران و آمریکا برای مذاکره در مورد عراق، در حالی اعلام می شود که اخیراً کاندولیزا رایس و منوچهر متکی، وزرای خارجه آمریکا و ایران، در شرم الشیخ مصر در کنفرانس بین المللی برای بررسی مسایل عراق شرکت کردند اما به جز چند جمله غیر رسمی، مذاکره و یا دیداری میان وزیران خارجه ایران و آمریکا صورت نگرفت.

به دنبال انقلاب 1357 در ایران و اشغال سفارت آمریکا توسط دانشجویان ایرانی، آمریکا روابط دیپلماتیک خود با ایران را قطع کرد و از آن زمان روابط دو کشور همراه با تنش و بحران بوده است.

آمریکا همواره ایران را به حمایت از تروریسم، تلاش برای دستیابی به سلاح های هسته ای و بی ثبات کردن عراق، مناطق فلسطینی و لبنان متهم کرده است، اتهاماتی که ایران آنها را به شدت رد می کند.

ایران در مقابل آمریکا را متهم می کند که برای سرنگونی جمهوری اسلامی تلاش می کند و با وضع تحریم های همه جانبه و اعمال فشار از طریق شورای امنیت سازمان ملل متحد سعی می کند جمهوری اسلامی را در وضعیت دشواری قرار دهد.

دو کشور در مقاطعی، از جمله حمله آمریکا به افغانستان برای سرنگونی طالبان همکاری های با هم داشتند اما به دنبال اطلاق نام 'محور شرارت' از سوی جورج بوش، رییس جمهوری آمریکا به ایران، این همکاری ها به شدت کاهش یافت.

مقامات آمریکایی طی ماه های اخیر ایران را متهم به دخالت در خشونت های عراق کرده اند اما ایران می گوید که حضور نیروهای خارجی عامل نا امنی در عراق است.

روابط پرتنش ایران و آمریکا –بی بی سی - مسعود بهنود- (روزنامه نگار ، مشروطه چی و از طرفداران منافع امپریالیسم آمریکا در ایران – سایت ایرانی ما)

چه زلمی خلیلزاده در مقام سفیر آمریکا در عراق و عباس عراقچی نماینده ایران در مذاکرات بغداد، و یا سفیر ایران در بغداد رو در رو و با هم گفتگو کرده باشند؛ چه اولین گفتگوهای رسمی ایران و آمریکا بعد از بیست و هشت سال چنان که در بعضی گزارش ها آمده رو در رو و مستقیم صورت گرفته باشد و یا از دو سوی میز انجام شده باشد به گفته مقامات دو کشور "سازنده و کاری" بوده است و گام مهمی در روابط ایران و آمریکا برداشته شد که می تواند آغازی بر پایان قهر بیست و هفت ساله دو دولت باشد گرچه هنوز فاصله زیادی وجود دارد تا بتوان از این ماجرا به عنوان آغازی بر دوستی دوباره دو دولت سخن گفت.

بهترین دوران روابط ایران و آمریکا که باعث شده بود تمامی هشت رییس جمهور آمریکا از زمان جنگ جهانی دوم به تهران سفری بکنند و آخرین پادشاه ایران که بزرگ ترین متحد آمریکا در منطقه خوانده می شد بیست و هشت بار در طول سلطنت خود به آن کشور سفر کند، با سقوط رژیم پادشاهی پایان گرفت؛ اگرچه روابط آمریکا با جمهوری اسلامی تا قطع کامل این روابط دست کم هشت ماه دیگر ادامه داشت.

اولین قربانی بزرگ روابط ایران و آمریکا، اولین دولت بعد از انقلاب بود.

مهندس بازرگان و دو وزیر وی مصطفی چمران و ابراهیم یزدی زمانی که از اولین سفر خارجی دولتمردان جمهوری اسلامی بازآمدند که در آن جا با زبینگو برژینسکی، مشاور جیمی کارتر رئیس جمهور وقت آمریکا، دیداری که گفته شد انتقادی و تند بود، داشتند.

اما جو داخلی به شدت علیه آنها و با اتهام "گفتگو با دشمن" تحریک شد. در چنین فضايی روز سیزده آبان جوانان دانشجو از دیوار سفارت آمریکا در تهران بالا رفتند و دیپلمات های آمریکایی را چشم بستند. دولت در حال استعفای آقای بازرگان برای میانجیگری هیچکس را نفرستاد و با سقوط دولت ماجرا ۴۴۴ روز به طول انجامید و بزرگ ترین حادثه ربع آخر قرن بیستم لقب گرفت و روابط دو کشور خصمانه شد.

تلاش های پنهانی

اولین باری که کسی هوس کرد بعد از اشغال سفارت و منع هر نوع مذاکره با آمریکا توسط آیت الله خمینی، یخ را بشکند و به دیدار مشاور خصوصی آقای کارتر برود، صادق قطب زاده وزیر خارجه وقت ایران بود که به صورت پنهانی در پاریس به دیدار هامیلتون جردن، مشاور رییس جمهور آمریکا.

در آن زمان گفته شد که آقای قطب زاده به آقای جردن گفته بود که در صورت افشای این دیدار، تنها خطری که آن آمریکا را تهدید می کند یک جنجال مطبوعاتی است که ممکن است بابتش شغل خود را از دست بدهد، اما برای وزیر ایرانی افشای این ملاقات پنهانی بهای ببسیار بیشتری خواهد داشت.

کم نیستند کسانی مانند پیر سالینجر، روزنامه نگار برجسته آمریکائی، که هیچ یک از حوادث سی سال گذشته را به اندازه شکست نظامیان آمریکائی در طبس و در عملیات نجات گروگان هایشان در سفارت آمریکا موثر نمی دانند.

در این حادثه که در پنجم اردیبهشت سال ۱۳۵۹رخ داد، و عملا تیر خلاصی بود بر پیکر دولت جیمی کارتر، تیمی از کماندوهای آمریکایی که با هلی کوپترها و هواپیماهای نظامی در کویر مرکزی ایران فرود آمده بودند، با دادن هشت کشته، و پذیرش شکست به عرصه ناو هواپیمابری برگشتند که در خلیج فارس در انتظارشان بود.

هفت سال بعد ملاقات پنهانی دیگری به میان آمد که در اوج جنگ ایران و عراق بود. ایران به قصد تامین مقداری قطعات یدکی هواپیما هائی که در صحنه جنگ به آن ها نیاز شدید داشت در پروژه ای با که عنوان "ایران - کنترا" را برخود گرفت درگیر شد.

تقریبا همزمان با انجام این پروژه یک هیات آمریکائی به ریاست ژنرال مک فارلین که انجیلی با امضای رونالد ریگان برای اکبر هاشمی رفسنجانی فرمانده وقت جبهه های جنگ، و یک کیک که به صورت کلیدی طراحی شده بود و یک طپانچه همراه داشتند به تهران رسیدند.

افشای این ماجرا موجب شد که آمریکائی ها بیست و چهارساعتی را محترمانه در تهران پذیرائی شوند اما کار بزرگی که به دنبالش بودند، که دیدار با مقامات عالی جمهوری اسلامی بود را نتوانستند انجام دهند.

بعد از مرگ آیت الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی، و پایان جنگ هشت ساله با عراق، در دولت آقای رفسنجانی کوشش ها برای نزدیکی دو کشور در حد از میان رفتن منع رفت و آمد اتباع ایران و آمریکا، سفر خبرنگاران و جهانگردان آمریکايی به ایران جلو رفت. اما کسانی که خود را پیروان راستین آیت الله خمینی می دانستند هر بار مانع از آن شدند که گامی جلوتر برداشته شود.

تلاش های آشکار

کوشش بیشتر و نتیجه بخش تر برای بهبود روابط دو کشور، به بعد از دوم خرداد 1376 و انتخاب محمد خاتمی به عنوان پنجمین رییس جمهور موکول شد. آقای خاتمی در اولین گام در مصاحبه ای با کریستین امان پور، فرستاده شبکه خبری تلویزیونی آمريکايی سی ان ان، به صراحت گفت که سیاست تنش زدائی از روابط خارجی را با شدت پی گیری می کند و برای مردم آمریکا به عنوان مردمانی صلح دوست احترام دارد.

اما بار دیگر همان نیروهایی که مانع از آب شدن یخ های روابط دو کشور در هشت سال دولت هاشمی شده بودند، به کار افتادند و این بار تندتر و با صدور احکام زندان برای نویسندگانی که مقالاتی درباره لزوم برقراری روابط ایران و آمریکا نوشته بودند و همچنین تبلیغات وسیع، نشان دادند که پایان داستان به سادگی امکان پذیر نیست.

در چنین فضايی بود که گام های بلندی از سوی اولین دولت از حزب دموکرات بعد از جیمی کارتر، یعنی دولت بیل کلینتون برداشته شد و تا جايی رفت که خانم مادلین آلبرایت، وزیر خارجه وی، با قرائت متنی که از دید روزنامه نگاران عذرخواهی تاریخی آمریکا برای شرکت در کودتای ۲۸ مرداد علیه دولت دکتر مصدق عنوان گرفت، گام بلندی برای نشان دادن علاقه مندی واشنگتن به تجدید روابط برداشت.

اما مانع بلندتر بود و چنان که رییس جمهور پیشین آمریکا در کتاب خود نوشته روزی که او در جریان اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل، و بعد از آن که برای سخنرانی صلح جویانه رییس جمهور ایران ابراز احساسات کرد، در انتظار ماند که دست در دست محمد خاتمی بگذارد اما این اتفاق نیافتاد. حادثه ای که هم اصلاح طلبان و هم رقیبان آن ها از آن به عنوان فرصت بزرگی که از دست رفت یاد کرده اند.

در چنان فضايی دیدار بری روزن، آخرین وابسته مطبوعاتی سفارت آمریکا در تهران، با عباس عبدی، چهره شناخته شده از میان دانشجویان گروگان گیر، در سالنی در محل یونسکو پاریس، گرچه دیداری رسمی و دولتی نبود اما از جانب رسانه های جهانی به عنوان واکنشی از سوی جامعه مدنی ایران نسبت به یک زخم قدیمی تلقی شد.

عباس عبدی، که از چهره های سرشناس جبهه اصلاحات بود، در اولین سالگرد اشغال سفارت بعد از دیدار با باری روزن، در حالی به زندان انفرادی انداخته شد که یکی از اتهامات وی داشتن ارتباطات با بیگانگان و انتقال اطلاعات به آنان خوانده شده بود.

زخم پنجاه و سه ساله

فهرست طولانی قربانیان و زیان دیدگان روابط ایران و آمریکا، و کسانی که هزینه هايی برای کوشش در راه پایان دادن به آن پرداخته اند، نمی تواند بدون در نظر آوردن علل و دلایلی که چنین خصومتی دیرپايی را موجب شده بررسی شود. زخمی پنجاه و سه ساله بر تاریخ ایران که آمریکائیان از همان ابتدا خود مسوولیت وارد آوردن آن را به عهده گرفتند.

بعد ازشکست تلاش های دوران خاتمی و کلینتون، بسیاری از ناظران سیاسی غربی نوشتند محافظه کاران ایرانی معتقدند رقیبانشان [که زمانی چپ خوانده می شدند و زمانی اصلاح طلب و همان دانشجویان پیرو خط امام گروگان گیر و اشغال کننده سفارت آمریکا هستند] حق نیست در حالی که موجب قهر ربع قرنی دو کشور شده اند، به مقتضای شرایط سیاسی، قهرمان بازگشايی سفارت ها و تجدید روابط ایران و آمریکا شوند.

به نوشته آنان واشنگتن برای بازگشايی سفارت در ایران باز منتظر می ماند تا یکی از جناح محافظه کار ریاست دولت را به عهده گیرد. تجدید روابط کاری است که از عهده وی بر می آید.