کیوان انصاری را آزاد کنید!، آرمین سلماسی، نشریه دانشجویی سپیده

نوشته شده : سه شنبه ۲۵م مهر ۱۳۸۵ @ ۷:۴۹ ب.ظ، در رسته های : مقاله
توسط : خبرنامه امیرکبیر ، دنبال کردن نظرات به صورت RSS

کيوان انصاري هم بازداشت شد.  نايب دبير سابق انجمن اسلامي پلي تکنيک تهران، بوسيله گروهي ناشناس، و همچون هميشه، بدون اعلام خبر دستگيري، اعلام دلايل آن و طي شدن مراحل قانوني، بازداشت و به عبارت بهتر ربوده شده است.  بازداشت کيوان هم درست مثل بازداشت هر دانشجوي ديگري، و حتي هر فعال سياسي ديگري در اين سرزمين، در حالي با نقض آشکار و گسترده قوانين مرتبط صورت مي گيرد که تريبون هاي محافظه کار راست يا امنيتي فرد بازداشت شده را قانون شکن، غوغا سالار، وابسته به بيگانه و … مي خوانند.  در طول يک سال گذشته موج بي سابقه اي از اين دست برخورد ها کشور را فرا گرفته. اصلاً ما ايراني جماعت يادمان رفته مهمترين وظيفه ي هر دولتي ايجاد امنيت و رفاه شهروندان است. رفاه را که فراموش کرده ايم، اما مساله “امنيت” ما ايراني ها در تمام دنيا بي نظير است. در اين مملکت قاچاقچي هاي مواد مخدر يا دزد هاي دولتي امنيتشان از يک فعال دانشجويي بيشتر است! کيوان انصاري در پلي تکنيک درس خواند، در پلي تکنيک پا به فعاليت هاي سياسي گذاشت و در همين جا بود که درست مانند هر پلي تکنيکي ديگري، به خوبي ياد گرفت کسي براي پلي تکنيکي ها نمي تواند تعيين تکليف کند و آن را به نسل پس از خودش آموخت. کيوان انصاري در سال ۸۰ به عضويت شوراي مرکزي انجمن اسلامي درآمد و نايب دبير آن شد. آنهم در دوره اي که علي افشاري نفر اول ليست “احيا گران”، که با بيش از ۲۰۰۰ راي، رکوردي تاريخي در انتخابات هاي پلي تکنيک به جا گذاشت، در زندان بود.  انصاري و دوستانش در حالي به شوراي مرکزي وارد شدند که همين فسيل هايي که در خرداد از هيچ تلاشي براي انحلال انجمن اسلامي دريغ نکردند، با حمايت دولت وقت (به دليل حضور آقا زاده هاي اصلاح طلبان و سازمان مجاهيديني ها در طيف حکومتي موسوم به تحکيم شيراز) توانسته بودند به حيات نا مشروعشان در انجمن ادامه دهند. اين افراد که نتوانستند نظر مساعد دانشجويان را به خود جلب کنند و دانشجويان حتي اجازه برگزاري انتخابات به آنان را ندادند، اقدام به جوش دادن درب انجمن اسلامي نمودند و البته هنوز هم به آن افتخار مي کنند. و عجب که تاريخ چه مضحک تکرار مي شود. همان چهره ها، همان راه کار ها و البته اين بار به مراتب ضعيف تر و منفور تر. و حال کيوان انصاري به خاطر فعاليت هايش در زندان است. تامين امنيت فعالين دانشجويي خواسته ايست که گويا دولت ايران به هيچ روي حاضر به پذيرش آن نيست. بسياري از پرونده هاي دانشجويي برخلاف قانون در دادگاه هاي عمومي تشکيل مي شوند، دانشجويان بسياري بازداشت مي شوند، خانواده ها تهديد مي شوند، کميته هاي انضباطي احکام محيرالعقول صادر مي کنند، افراد نامرتبط و عمدتاً شبه نظامي در تمامي شئون دانشگاه دخالت مي کنند و … . اما امروز و در اين لحظه جاي چنين بحثي نيست. کيوان انصاري در زندان (و به احتمال بسيار زياد در انفرادي) است. با خانواده و دوستانش هيچ تماسي ندارد و از آن بدتر هنوز با اطمينان نميتوان گفت او بازداشت شده يا ربوده شده است. او قطعاً شرايط بسيار سختي را تحمل مي کند، هفته هايي که براي او به کندي مي گذرند و هيچ تخميني از مدت ادامه اين وضع نمي توان داشت. معلوم نيست در بازجويي ها به چه سوالاتي پاسخ مي دهد (هنوز جرمي که به خاطرش بازداشت شده مشخص نيست!). تنها خواسته ي قابل قبول در اين شرايط آزاد شدن کيوان انصاري است و بحث از منطق اين خواسته وقت تلف کردن و خيانت به ارزش هاي بشري است. آنان که دست به اين اقدامات مي زنند خوب مي دانند تفاوت بازداشت يک پلي تکنيکي با ساير فعالين دانشجويي چيست. در پلي تکنيک کسي ساکت نمي نشيند و اجازه نمي دهد به راحتي فرزندان اين دانشگاه مورد مهرورزي قرار بگيرند.   انصاري ها گواه ايستادگي پلي تکنيکي ها در مقابل نسخه هاي پليسي-امنيتي (همانند پروژه اي که در مورد انجمن پياده شد) براي به سکوت کشاندن پلي تکنيک هستند. کساني مانند کيوان انصاري جزيي از تاريخ پرافتخار پلي تکنيک هستند. فضاي يکه ي پلي تکنيک در ميان تمام دانشگاه هاي کشور، مرهون شجاعت ها، تلاش ها و مقاومت هاي امثال کيوان است. همه ما بنا به وظيفه انساني، اخلاقي و پلي تکنيکي! خود حق نداريم در برابر اين اتفاقات سکوت کنيم. اين خواسته اي صنفي است: ما مي خواهيم در برابر فعاليت هايي که در دانشگاه انجام مي دهيم تنها با قانون طرف باشيم.