جنبش دانشجویی در داخل کشور

 

بار دیگر شانزدهم آذر آمد و سرتاسر در ره آزادی ایران


 

 

|معرفی|نحصیل در خارج از کشور|صدای دانشجو|کنفدراسیون|نشریات|مصاحبه|جنبش دانشجویی در داخل کشور|                           سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی ایران

  اکنون عضو شوید


   • وبلاک
   • نظرات
   •درد و دلهای زندگی
   •
 شکایت نامه
 

ما در همین ستون ضرورت خواستهای  ایرانیان را مورد توجه قرار داده، خواهش می کنیم انتقادات خودتان را  از طریق امیل به فرستید.


   حقیقت را باید گفت هر چند باب میل ستمگران،استعمارگران و استثمارگران نیست ، ولی قلم ما قلب رژیم جمهوری اسلامی را نشان گرفته است!



 
   
 
   

 بزرگ کارهائی از دبیات مترقی جهان - •ماکسیم گورکی، جک لندن، جان اشین بک ، ارنست همینگوی...
• 


     
 
   
 
     
     
 
 
26.11.2009 10:55

  بار دیگر شانردهم آذر آمد و سرتاسر در ره آزادی ایران!

جنبش دانشجویی نیاز به  روزهای پرافتخار دارد. پس به پاخیزیم و حماسه آفرینیم،  حماسه دیگر!

رفقای دانشجو اتحاد در جنبش دانشجویی امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. اتحاد برای همبستگی با جنبش گارگری، همبستگی با جنبش زنان، همبستگی با خلقهای ایران، همبستگی با مبارزات مردم ایران  در راه آزادی ، استقلال و سوسیالیسم. اتحاد ما نگهدار پرچم سرخ مبارزه مان و نوید فتح و پیروزی فردایمان .  در این راه مشترک که اتحاد همگی ما را فرا می خواند،  باید در روز شانزده آذر،  تمام دانشجویان و مردم را  برای برگزاری تظاهرات  در تمام شهرهای ایران  فرا خوانیم. اتحاد و  مبارزه  گسترده  پیروزی آفرین خواهد بود. به پیش بسوی حماسه دیگر در روز 16 شانزده آذر امسال. 

در پنجاه و یکسال پیش ، یعنی در شانزده آذر سال 1332،   کلاس های درس دانشگاه توسط نیروی ویژه گارد رژیم کودتاچی محمدرضا شاهی ، به خاطر اعتراض دانشجویان به آمدن نیکسون،  معاون رئیس جمهور آمریکا به ایران به گلوله بسته می شود و سه مبارزه دانشجو قندچی، بزرگ نیا،  و شریعت رضوی به صف جان باختگان در راه آزادی مردم  از یوغ رژیم کودتا می پیوندند. در این روز سه یار دانشگاهی نهال آزادی ایران را با خون خود در آغاز دوران سیاه رژیم کودتاه آبیاری کردند. جنبش ضد امپریالیستی و ضد سلطنتی مردم ایران هرگز بعد از کودتای 28 مرداد سال 1332 دست از مبارزه بر نداشت و قبل از آن،  در 16 مهرماه سال 1332 به نمایش قدرت در مقابل رژیم وابسته به امپریالیسم آمریکا پرداخت . در این روز خلق ایران ( کارگران، زحمتکشان، دانشجویان، دانش آموزان و زنان) در مقابل رژیم کودتا  به پا خاستند و به یک بار در تهران و دیگر شهرهای بزرگ، کارخانه ، مدارس، دانشگاه، تمام مغازه ها و بازار تعطیل گشت و در این روز صد ها هزار اطلاعیه پخش و مردم ایران را به مقاومت مسلحانه و آشتی ناپذیر بر علیه رژیم کودتای زاهدی و شاه که ایادی و نوکران امپریالیسم آمریکا بودند فراخواند.

تاریخ مبارزات ضد سلطنتی، ضد استبدادی مردم ایران با پرداخت بهای خون مبارزین، روشنفکران انقلابی، کمونیستها، زنان آزادیخواه تا پای سرنگونی رژیم شاهنشاهی ادامه و انقلاب بهمن شیرازه این رژیم پوشالی را از هم پاچید و شاه کودتاچی فرار را برقرار کرد . آوازه  حماسه مبارزات  مردم  در تاریخ کشورمان  با نام  هزاران جانباخته گمنام و با نام ثبت و زنده نگهداشته شده و نام محمد رضا شاه و خانواده جنایتکار و رژیم دزد و  وابسته به امپریالیسم آمریکا  به ننگین نام آورده شده است و به دین خاطر بخشی از دفاعیات شکرالله پاکنزاد که در پشت صفحه معروف کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویانی ایران آورده شده، که وعده پایان حکومت شب پرستان را داد  و همچنان سخنان او امروز پیام خود را داراست ،  باز می خوانیم: " علیرغم اینهمه فشار و روشهای غیر انسانی، علیرغم رفتار وحشیانه مامورین ساواک، علیرغم رژیم ترور و اختناق، علیرغم کوششهای دستگاه جبار برای از بین بردن هرگونه صدای آرادیخواهی، مبارزه مردم ایران برای کسب آزادی، برای گسستن زنجیرهای بردگی، برای قطع دست امپریالیستهای غربی و دست نشاندگان ایرانی از آن ادامه دارد و این مبارزه تا پیروزی ادامه خواهد یافت." ــ شکرالله پاک نژاد

دانشگاه سنگر مبارزه بر علیه رژیم منفور پهلوی و شخص شاه و امروز هم  سنگر مبارزه بر علیه  رژیم استبدادی و ضد بشری جمهوری  اسلامی می باشد.

این مبارزه در همان روزهای بهار آزادی ایران که بعد از انقلاب بهمن سال 1357  ادامه و شکل جدیدی به خود گرفت. درهای دانشگاه بر روی مردم باز گشت و دانشگاه کانون شور وشوق و شورای انقلابی مردم تبدیل گشت. تعداد زیادی سازمانهای دانشجویی انقلابی در دانشگاه که از هواداران نیروهای انقلابی بودند ، شروع به کار نمودند. سازمان پیشگام، سازمان دانشجویی پیکار در راه آزادی طبقه کارگر، صدای دانشجو، سازمان دانشجویی هوادار حزب کار ایران (توفان) ، سازمان دانشجویی هواداران سربداران و دیگر سازمانهای دانشجویی وابسته به بورژوازی: انجمن اسلامی دانشجویان، جبهه ملی و سازمان  دانشجویی  رویزیونیستهای توده ای و راه کارگر را نام برد.

در همان روزهای اول انقلاب ارتجاع مذهبی همراه با گروه های مرتجع   به میتینگ سازمانهای دانشجویی و دانش آموزی حمله  به ضرب و شتم دانشجویان و دانش آموزان پرداخته ،  میز کتاب و کتاب فروشی های اطراف دانشگاه حمله  و نشریات و کتابهای بسیاری پاره و همچنین به آتش کشیده شده شد ند ( 29  مرداد سال 1358 توسط دولت ارتجاعی رژیم خمینی، تمام نشریات نیروهای انقلابی توقیف گشت ، دفاتر این سازمانها و احزاب اشغال و در دانشگاه ها، مراکز سازمان های دانشجویی بسته و به تعقیب اعضا و هواداران  سازمانها در دانشگاه پرداخته و عده بسیاری در دانشگاه تهران زخمی و به زندان برای شکنجه برده می شوند.)   وحشت ارتجاع از رشد نیروهای انقلابی و کمونیسم در دانشگاه ،  سخت هراسان کرد و درسال 1359  ارتجاع به نام انقلاب فرهنگی  توسط خمینی واپسگرا درهای دانشگاه را بست و بسیاری از دانشجویان برای رفتن به دانشگاه و ادامه به تحصیل محروم گشتند. در همانسال اوباشان رهبر در اهواز دانشجوی قهرمانی را به نام مهدی شوشتری به قتل رساندند و در همان شهر قمه کشان به دانشجویان زن حمله نموده و سینه چند زن دانشجوبریدند. آنچه را انقلاب فرهنگی تولید نمود ، چهره های کریحی بود که از سوراخ توالت مسجد دانشگاه تهران، مانند حجاریان، عبدی و گنجی بیرون آورد و این آدمکشان مامورین برجسته وزارت اطلاعات گردیده و پرونده های بسیاری را در نادادگاه های رژیم سیاه برای دانشجویان کمونیست و انقلابی باز کرده و بسیاری از دانشجویان تیرباران و عده دیگر در شهریور سال 1367 اعدام گردیدند.

بعد از پانزده سال نهال های جوان راه داشگاه را انتخاب و آغاز حرکتهای کوچک ولی مستقل جنبش دانشجویی شروع گشت و امروز جنبش دانشجویی  رشد کاملا مستقل داشته و در مقابل تمام تلاشها و تهدیدات عوامل جمهوری اسلامی، برای مذهبی کردن محیط دانشگاه ایستاده است.

18 تیر هر چند علت حادثه آفرینی آن،  به ظاهر اختلافات میان باند ها و جناح های رژیم جمهوری اسلامی بود، ولی شورشی پر خروشان، از کنترل خارج شده، حماسه ای نمونه  بود.  دانشجویان  نه هراسی از نظامی کردن دانشگاه، نه از کشتار رفقای خود در صحن آن، نه ترسی از حمله  به خوابگاه ، نه دلهره ای از  زره پوش ، تانک، موتور سوار، لباس شخصی، بسیجی و دیگر ارگانهای سرکوب رژیم داشته و 7 روز حادثه تاریخی و جهانی آفریدند. 7 روز زمین بر زیر پای رهبر جمهوری اسلامی لرزید و رهبر چون تمساح اشگ بر دیده داشت و همانند شاه  صدای ناقوس مرگ خود را توسط  توده وسیع مردم که برای کمک به دانشجویان آمده  و روزی را پس از روز دیگر به روز فتح تبدیل می نمودند ، شنید.

18 تیر نام آن جاودان و در کنار روز پر افتخار 16 آذر قرار گرفته است.جنبش دانشجویی نیاز به  روزهای پرافتخار دارد. پس به پاخیزیم و حماسه آفرینیم. حماسه دیگر.

رفقای دانشجو اتحاد در جنبش دانشجویی امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. اتحاد برای همبستگی با جنبش گارگری، همبستگی با جنبش زنان، همبستگی با خلقهای ایران، همبستگی با مبارزات مردم ایران  در راه آزادی ، استقلال و سوسیالیسم. اتحاد ما نگهدار پرچم سرخ مبارزه مان و نوید فتح و پیروزی فردایمان .  در این راه مشترک که اتحاد همگی ما را فرا می خواند،  باید در روز شانزده آذر،  تمام دانشجویان و مردم را  برای برگزاری تظاهرات  در تمام شهرهای ایران با  شعار" اتحاد،  مبارزه، پیروزی" ،" سرنگونی رژیم خواست زحمتکشان"، "مرگ بر ارتجاع ، "مرگ بر استبداد"،" نان ، آزادی و سوسیالیسم"، "گارد سرکوب دانشجو از دانشگاه اخراج باید گردد"، " دانشگاه پیکار اندیشه است، نه چماق گردان"، " دانشگاه در تعلق دانشجو"، " نه انقلاب فرهنگی و نه پس مانده ــ آخوند عمید زنجانی"، " دانشگاه سنگر است، شیرزنان ما سنگردار"،  فرا خوانیم. اتحاد و  مبارزه  گسترده خلق ما،  پیروزی آفرین خواهد بود. به پیش بسوی حماسه دیگر در روز 16 شانزده آذز. 

 احمدی نژاد مجری سیاست رهبر و باند حجتیه است. او تلاش  مذبوحانه ای را به کار گرفته  که بار دیگر درهای دانشگاه را بسته و انقلاب فرهنگی دیگری فتوا  دهد  و آخوندهی را به نام عمید زنجانی در راس رهبریت دانشگاه گمارده  و تا میان سوراخ های حوزه علمیه و توالت مسجد دانشگاه ارتباط مجدد بر قرار کنند، ولی در روز یکشنبه  دانشجویان با تجمع در دانشگاه  نشان دادند که حاظر نخواهند بود، پس مانده ها ی ارتجاع را در محیط دانشگاه جا داده  و چه رسد به  رهبری دانشگاه . یاران ما در میان شما و از خواست به حق خودمان دفاع کردیم.

اتحادیه صنفی و نقش آن

برای حفظ استقلال دانشگاه، دانشجویان نیاز به  یک (نه به چند اتحادیه) اتحادیه  سرتاسری داشته و برنامه تدوین شده آن باید مترقی، بر اصول دموکراتیک و خواستهای آن سوسیالیستی باشد. دموکراتیک ترین شیوه انقلابی در تصمیم گیری در هر اتحادیه دانشجویی   در رشته تحصیلی " فاکوتت" است و نمی توان برای خواستهای دانشجویان کسان دیگر و در جای دیگر تصمیم بگیرند. شیوه کار اتحادیه بر اصول شورایی هدایت می شود. باید اتحادیه های محلی استقلال سیاسی، گزینش تصمیم گیری در کنار اتحادیه های دیگر برای انتخاب کارکنان ، کارمندان، خدمات، استاد  و استاد یار ، کمک رسان دانشجویی "تو تور" و مخصوصا انتخاب رهبری دانشگاه به عهده خود داشته باشند. شورای عالی اتحادیه های دانشجویی باید بصورت مستقل و بدون شرکت افراد دیگر ، پارلمان و یا جلسه خود را برگزار و تصمیم گیری کنند و نماینده دانشجویان در شورای عالی دانشگاه یگانه عضوی می باشد که در مقابل اعضای دیکر شورای عالی از حق وتو بر خوردار خواهد بود. با داشتن چنین اهرمی می توان کارهای بزرگ زیر را در دستور کار اجرایی دانشگاه قرار داد و دانشجویان مستقیما می توانند در کار پروژه ها شرکت نموده و در زیر نظر خود بخشی از آن در تخصص  مجریان عمرانی است، عملی گردد.

 از این شیوه دموکراتیک می توان توامندی دانشگاه افزوده  و در های دانشگاه را بر روی فرزندان خانواده های کارگری باز نمود و فرندان زحمتکش کشور ما به دانشگاه راه یابند. باید شهریه برای دانشگاه و امتحان ورودی لغو گردد. باید دانشگاه با بودجه خود که سهم بزرگ آن برای خرج تحصیل،  ایجاد خوابگاه های دانشجویی، میادین ورزشی، کتابخانه ها، کارگاه های مختلف در تمام رشته های تحقیقی و بررسی ، بیمارستانها، کلینیک ها، ایستگاه رادیو و تلویزیون، و روزنامه های دانشگاهی و دانشجویی به کارگیرد و سیستم ارزشگزاری (نمره) از میان برداشته و توانایی دانشجویان، توسط دانشجویان و استادان ناظر در "کلگیوم ها" به محک گذاشته شود و کمبود ها را باید تمام دانشجویان و استادان ناظر  با کار مفید اضافه در طول تحصیل بر طرف کنند، نه در پایان ترم دانشجویی و یا پایان تحصیل.

رفقای عزیز برای تمام مسائل توضیح داده شده نیاز به مبارزه دارد و همین امروز باید آغاز کرد و نباید به فردای سوسیالیسم موکول نمود. در  کار صنفی و اتحادیه ای بسیاری از دانشجویان در کنار شما قرار خواهند گرفت. بحث ها و نشست های سیاسی و اجتماعی بدون داشتن پرسپکتیو اجتماعی که سوسیالیسم است و همچنین کار صنفی می باشد، امکان ندارد. نسل سازنده فردا نه تنها باید در انقلاب برای سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی شرکت کند، بلکه آگاه  به تمام مسائل سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی و مخصوصا تخصصی باشد. تا بتواند به جای پشت میز نشستن ، آستین ها را بالا زده ، به خلق خود کمک و سوسیالیسم را بر پانماید.

 ما کمونیستهای که هوادار سایت " ایرانی ما" می باشیم ، ضرورت ها را دیده و بیان می کنیم، زیرا خود ما بخشی از این نیرو برای سرنگونی و ساختمان سوسیالیسم می باشیم، علاوه بر آن جدال بر سر آنچه گفته ایم و خواهیم گفت بر کیفیت است که بر کمیت ما می افزاید و از طریق دریافت تعداد بسیار زیادی نامه به این تجربه پربار دست یافته و می یابیم.