07.10.2006 04:19 

تصويب لايحه قانوني شكنجه توسط سناي آمريكا فاشيسم در آمريكا يك گام بلند ديگر بر داشت-حزب كمونيست ايران (م ل م(

سناي آمريكا يك لايحه فاشيستي را تحت عنوان مبارزه عليه تروريسم تصويب كرد. اين لايحه آنقدر مستبدانه است كه سرمقاله روزنامه نيويورك تايمز كه وابسته به جناحي از بورژوازي آمريكاست با عنوان بزرگ نوشت: تصويب يك لايحه قانوني مستبدانه ضد ترور. و آن را نقطه پست دموكراسي آمريكا خواند.  دولت بوش براي به تصويب رساندن اين لايحه، حتا كارزار تهديد و ارعاب بيسابقه اي را عليه اعضاي حزب دموكرات كه يكي از دو پايه هيئت حاكمه آمريكا مي باشد براه انداخته است. سرمقاله نيويورك تايمز در اين مورد نوشت: ” جمهوري خواهان گفته اند كساني را كه مخالف اين قانون راي دهند (در كنگره آمريكا) جاده صاف كن تروريستها قلمداد كرده و از  هر فرصتي براي زدن اين بهتان سود خواهند جست.“  (28 سپتامبر(
زماني كه به نمايندگان كنگره آمريكا به صرف مخالفت با تصويب يك لايحه بهتان همدستي با تروريسم زده و برايشان خط و نشان مي  كشند بطوريكه لرزه بر اندامشان مي افتد، مي توان حدس زد كه با قانون جديد چه بلائي بر سر مردم آمريكا و مردم جهان خواهند آورد.
اين لايحه قدرت هاي جديدي به رئيس جمهوري آمريكا مي دهد كه يادآور هيتلر است.  اين لايحه به بوش قدرت قانوني مي دهد كه دستور استفاده از هر نوع روش شكنجه كه ”بطور جدي ناقض كنوانسيون ژنو نباشد“ را بدهد. اين به معناي آن است كه بوش طبق قانون مي تواند دستور استفاده از شكنجه هائي كه ضربه ”درازمدت“ به اعضاي بدن زنداني يا قوه دماغي اش نزند را بدهد. اين به معناي آن است كه او بطور قانوني مي تواند دستور شكنجه هائي را كه بطور ”موقت“ موجب درد و اختلال مغزي و روحي مي شود را بدهد و حتما خواهد داد. طبق گفته مارتي س. لدرمن كه در دانشگاه جورج تاون قانون اساسي درس مي دهد: اين لايحه ”رفتار بيرحمانه“ را طوري تعريف مي كند كه شامل حال تكنيكهاي سازمان سيا نمي شود. اين ”تكنيكها“ شامل استفاده از بي خوابي دادن به زنداني، گذاشتن زنداني در سرما و گرماي شديد، و ”آب درماني“ به معناي رساندن زنداني تا حد غرق شدن در آب (كه در واقع مي تواند به مرگ منجر شود) است. لايحه جديد به حكومت اين قدرت را مي دهد كه از اعترافات كسب شده زير شكنجه بعنوان سند و شاهد جرم در دادگاه عليه زنداني استفاده كند. لايحه همچنين اجازه مي دهد كه از شايعات نيز بعنوان سند جرم استفاده شود. يعني اظهار نظر دست دوم و سوم يك زنداني ديگر در زير شكنجه يك مدرك اثبات جرم محسوب مي شود. لايحه جديد به حكومت حق مي  دهد كه تا مدت زمان نامعلوم زنداني را بدون دادگاه در بند نگاه دارد. موقعيت زندانياني كه بعنوان ”رزمنده دشمن“ دستگير شده اند توسط ارگاني به نام ”تريبون بررسي سطح فعاليت“ تعيين خواهد شد و نه توسط دادگاه ها.  اولين بار در تاريخ آمريكاست كه قانوني بودن دستگيري يك فرد بر پايه شواهدي كه از طريق شكنجه بدست آمده تعيين مي شود و زنداني بدون كمك وكيل بايد خلاف آن را ثابت كند. لايحه فوق استناد به كنوانسيون هاي ژنو را در هر گونه كيس مدني يا دادگاه تفهيم اتهام كه يك طرف دولت آمريكاست، غدغن مي كند. برخي متخصصين مي گويند اين به كيس هاي جنائي نيز تعميم خواهد يافت. لايحه جديد، كاركنان سازمان سيا و ارتش آمريكا را از هر گونه تعقيب قضائي بعلت شكنجه ي بازداشت شدگان در گذشته، مصون مي كند. و تعقيب قضائي بوش و همكارانش را به جرم آمر شكنجه ممنوع مي كند.
وكلا و متخصصين قانون در سراسر كشور اين لايحه را محكوم كرده اند. حتا كلنل سوليوان كه مشاور عالي دفاع در دفتر كميسيون هاي نظامي در وزارت دفاع است گفت، اين لايحه بطور منظم و همه جانبه تمام حقوقي را كه قوانين و معاعده ها تضمين كرده اند ملغي مي كند و اين بنظر در تضاد با قانون اساسي است.
نشريه انقلاب ارگان حزب كمونيست انقلابي آمريكا مي نويسد: ”دولت آمريكا در طول تاريخش هميشه از شكنجه استفاده كرده است: از زانوي زخمي (سركوب بوميان آمريكا) تا فيلي پين ؛ از ويتنام تا ال سالوادور. استفاده از شكنجه چيز جديدي نيست. اما سه عامل جديد اضافه شده است. اولا، ازين پس استفاده از شكنجه قانوني است. ارگان هاي دولت براي استفاده از آن مجبور نيستند قايم موشك بازي كنند يا گاهي متخلفين را به ظاهر دادگاهي و محاكمه كنند. از اين پس شكنجه يك عمل كاملا قانوني بوده و حتا عمل نيك محسوب خواهد شد. اين به معناي آن است كه مسلما شكنجه گسترده تر و سيستماتيك تر از گذشته مورد استفاده دولت آمريكا قرار خواهد گرفت و از زندان هاي مخفي به همه زندان ها گسترش خواهد يافت. دوما، پروسه هاي قانوني منطبق بر قانون اساسي (مانند حق دادگاه، حق ديدن مدرك جرمي كه زنداني به آن متهم است، غير قابل قبول بودن شايعه و مدركي كه از طريق اعمال فشار بدست آمده است) همه از بين خواهند رفت. اين گسستي است در شالوده هاي نظام قانوني اين كشو و در خود قانون اساسي. اين اقدامات قرار است ”فقط“ در مورد 430 تن زندانيان موسوم به ”رزمندگان دشمن“ كه در گوانتانامو نگاهداري مي شوند و 14000 زنداني ديگر در زندان هاي نظامي امريكا بكار بسته شوند. اما طبق قانون بوش مي تواند بگويد برخي از شهروندان آمريكا نيز ”امنيت ما را به خطر مي اندازند“ بنابراين در مورد آنان نيز بايد بكاربسته شود. سوم، به موازات قانوني كردن شكنجه، دولت بوش گام هاي بيشتري بسوي تئوكراسي (ادغام دين و دولت) بر مي دارد. بوش در 12 سپتامبر در يك مصاحبه گفت: ”بسياري از مردم آمريكا منجمله خودم من به اين جنگ بصورت تقابل ميان نيكي و شيطان نگاه مي كنند.“ و در ادامه سخنانش مدعي شد كه رياست جمهوري او در واقع ”موج سوم بيداري بزرگ (مذهبي) است“. از آنجا كه بنا به تعريف بوش، او در طرف نيكي قرار دارد مي تواند عليه كساني كه ”شيطان“ هستند دست به هر گونه عملي بزند. براي كساني كه داراي اين ديدگاهند تعرض بوش در زمينه قانوني كردن شكنجه معقول به نظر مي آيد.“
بنا به نوشته نشريه انقلاب: ” بوش در يك سخنراني در 6 سپتامبر با تفرعن اعلام كرد كه سازمان سيا داراي زندان هاي مخفي است كه پر از كساني است كه از خيابان هاي شهرهاي مختلف دنيا ناپديد شده اند. او اعلام كرد كه با بكار بستن ”روش هاي بديل“ (يعني شكنجه) در اين زندان هاي مخفي توانسته اند اطلاعات گرانبهائي كسب كنند كه ”جان آمريكائي ها را نجات داده است“. و بعد گفت اگر كسي جرات دارد بيايد با اين كار مخالفت كند.“ (انقلاب – شماره  63
)اين لايحه دست سربازان آمريكائي را در تجاوز به زنان و اذيت و آزار جنسي آنان باز مي گذارد. راندا كوپلون، پروفسور قانون در سيتي يونيورسيتي نيويورك كه يكي از نويسندگان قانون بين المللي در مورد تجاوز به مثابه جنايت جنگي بود مي گويد، اين لايحه كاملا امكان تعقيب قضائي تجاوز يا حمله جنسي را به مثابه شكنجه، غير ممكن مي كند . (سرمقاله روزنامه هرالد تريبون در بخش نظرات 26 سپتامبر(
بنا به گفته سرمقاله نيويورك تايمز در اين لايحه ”تجاوز و حمله جنسي آنقدر عقب مانده تعريف شده كه فقط معناي استفاده از زور و سركوب را مي دهد و هيچ يك از اشكال عمل جنسي تحميلي را در بر نمي گيرد. لايحه بطور قطع نظريه ي تجاوز به مثابه شكنجه را از صحنه پاك كرده است.“ (يك لايحه قانوني مستبدانه عليه ترور - نيويورك تايمز 28 سپتامبر(
اين لايحه فاشيستي دست دولت آمريكا و ارتش آمريكا را در سركوب و شكنجه مخالفين در داخل آمريكا و در سراسر جهان بازتر از هميشه مي كند. آنان سوداي آفريدن جنايت ها و دهشتهاي بزرگتري را در سر مي پرورانند. مردم جهان هيچ چاره اي ندارند جز آنكه عليه اين جنايتكاران فاشيست دست به مبارزات گسترده زده و با انقلاب گور نظام هولناكي كه اين هيولاها را از دل خود مي زايد، بكنند.

حزب كمونيست ايران (م ل م(
اول اكتبر 2006

مهرماه